Go back to previous page
Forum URL: https://www.palm-plaza.com/cgi-bin/CCforum/board.cgi
Forum Name: Story Club
Topic ID: 277
Message ID: 49
#49, RE: คำสารภาพของเด็กขาย ของคุณดิน
Posted by ดิน on 21-Dec-11 at 10:46 PM
In response to message #0
พรุ่งนี้ต้องไปแต่เช้า โพสตอนเช้าไม่ทันครับ

.........................................................................................................

บทที่ 26 พี่ปอ

ลูกค้าที่เดินเข้ามาที่ร้านตอนประมาณ สามทุ่มครึ่งของวันนั้น ทำให้ผมอดรู้สึก “วูบ” อยู่ในอก ไม่ได้... หน้าตาอย่างนี้ ขาวอย่างนี้ สูงอย่างนี้ ดูสะอาดสะอ้านไปทั้งตัว หวีผมแสกข้าง ปัดไปอีกข้างนึง เหมือนหนุ่มน้อยยังไม่ประสาความรัก เป็นใครไปไม่ได้ นอกจากคนที่สอนให้ผมรู้จักคำว่า “เจียมตัวเจียมใจ” นั่นก็คือ “พี่ปอ”

พี่ปอเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้โซฟา ยิ้มกริ่ม เมื่อมองเห็นผมยกมือไหว้จากหลังร้าน พยักหน้ารับไหว้นิดนึง ก่อนจะหันไปคุยกับพี่รัตน์ที่เดินเข้าไปหา ทักทายกันอย่างสนิทสนม

จะว่าไปบาดแผลที่มันเกิดขึ้น มันก็นานแล้วร่วมสองเดือน มันน่าจะหายไปแล้ว แต่ ผมก็ยังอดรู้สึกแปลบเสียวอยู่ในอกไม่ได้อยู่ดี... มาทำไม... มาดูน้ำหน้าของไอ้เด็กขายที่ไม่เจียมตัวมั๊ง... เหมือนสุภาษิตจีนที่บอกว่า เป็นห่านป่า อยากจะเข้าฝูงหงส์ มันจะเป็นไปได้ยังไง...

ผมอาศัยช่วงชุลมุนตอนที่พี่รัตน์เดินเข้าไปทักทายนั้น เดินหลบออกมายืนหน้าร้านที่มี เพื่อนๆ นั่งๆ ยืนๆ คุยกันอยู่สองสามคน...เสเดินไปคุยกับพวกนั้น ทั้งๆ ที่ใจเต้นอย่างกับกลองเพล...

ความรู้สึกตอนนั้น มันบอกไม่ถูกครับ ใจนึงอยากให้พี่ปอ อ๊อฟ คนอื่นออกไปซะ... แล้วไม่ต้องกลับมาอีก... แต่อีกใจนึง ก็หวง ร่างกายสะอาดสะอ้าน ผิวเนียนๆ ที่ผมเคยเป็นเจ้าของ ไม่อยากให้ใครมาแตะต้อง... แล้วถ้าพี่ปอจะมาอ๊อฟมึงอีก มึงจะทำยังไง...ไอ้ดิน... มึงจะทนได้เหรอ... งั้นก็ให้เค้าอ๊อฟคนอื่นไปสิ... กูก็หวงอยู่ดี....อ้าว....มึงเป็นอะไรของมึง ไอ้ดิน...

“มึงเป็นอะไรของมึง ไอ้ดิน” เสียงดังขึ้นจนผมสะดุ้ง มันเป็นเสียงจริงๆ นี่หว่า กูคิดว่า เป็นเสียงจากในความคิด... หันไปมองเจ้าของเสียง... ไอ้ชลน่ะเอง

“มึงเป็นอะไรไป... กูเห็นมึงยืนเหม่ออยู่นานแล้ว...”

“ปละ เปล่า”

ผมหันมายิ้มแห้งๆ กับไอ้ชล เห็นประกายตาที่มันมองผมแล้ว ก็อดสะท้อนอยู่ในอกไม่ได้ กูหน๋อ... คิดอะไรไปวะเนี่ยะ... ป่านนี้ คนข้างในคงนั่งหัวเราะกั๊กๆ ถ้ารู้ถึงความคิดของผมในขณะนั้น... ส่วนไอ้คนข้างนอก... ประกายตาที่มันมองผม... เต็มไปด้วยความห่วงใยจากใจ...

“มึงไม่สบายหรือเปล่า...” มันถามผม

“เปล่านี่... กูอาจจะกังวลเรื่องเรียนมากไปหน่อย... ไม่รู้จะผ่านหมดหรือเปล่า...”

มันมองผมอย่างไม่ค่อยเชื่อ... แต่ก็ไม่ได้ถามต่อ... เพราะผมพยายามปิดบังด้วยการคุยสนุกสนานกับเพื่อนๆ ที่กำลังนินทาลูกค้ากันอยู่.... ถ้าพี่ปิ๊กมาได้ยิน คงด่ากระจุย... เพราะตามกฎ ห้ามเอาลูกค้ามานินทา (ยกเว้นพี่ปิ๊กเริ่มก่อน อุ อุ)

และแล้ว... สิ่งที่ผมกลัวก็มาถึง....

“ดิน... พี่รัตน์ให้มาตามไปนั่งกับแขก” เด็กคนนึงเดินมาบอก

ผมยิ้มฝืนๆ กับไอ้ชล ก่อนจะหันเดินเข้ามาในร้าน

“ดิน พี่ปอเค้ามาหาเราน่ะ” พี่รัตน์ บอกอย่างไม่รู้อะไร

“สวัสดีครับ พี่ปอ...” ผมยกมือไหว้ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งตรงข้าม

“มานั่งนี่สิยะ...” พี่รัตน์บอกให้ผมไปนั่งข้างๆ พี่ปอ...

... “สบายดีเหรอ ดิน” พี่ปอถาม เมื่อผมเดินไปนั่งข้างๆ และเด็กเอาเครื่องดื่มมาส่งแล้ว จับมือผมไปกุมไว้

“ครับ... ก็ดีครับ...”

“เรียนจบยัง...”

“รอฟังผลอยู่ครับ...” ผมตอบไปตามความเป็นจริง

“แล้วเมื่อไรรู้ล่ะ...”

“เดือนหน้าครับ...” ผมตอบเนือยๆ

พี่ปอนั่งมองหน้าผมนิ่งๆ อยู่ครู่นึง เมื่อผมเห็นพี่ปอไม่พูดต่อ ก็เลยหันไปมองหน้าพี่เค้า...

“โกรธพี่เหรอ ดิน” พี่ปอยิงคำถามที่ผมอยากตอบมานานแล้ว

ผมถอนหายใจเบาๆ... “ตอนนั้น... ครับ... โกรธ... แต่ไม่นาน... โกรธตัวเองมากกว่าครับ...”

“หือ...” พี่ปอเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม...

“ผมเป็นลูกคนจีน... ป๊าสอนให้รักษาคำพูด... อะไรที่ผมทำไม่ได้ หรือไม่อยากทำ ผมจะพูดตรงๆ... และผมก็จะไม่ผิดคำพูดตัวเอง... ผมถืออย่างงี้มาตลอด... ผมก็เลยคิดว่า คนอื่นๆ คงจะเหมือนผม...” ผมพูดยาวๆ ยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบนิดนึง “แต่ผมลืมไป... ว่า... ผมคงไม่มีอำนาจอะไรไปบังคับคนอื่น ให้เค้าคิด... หรือเป็นเหมือนผม...” ระหว่างพูดผมก็หันไปสบตาพี่ปอตรงๆ

พี่ปออึ้งไปชั่วขณะ... ก่อนจะถาม “แล้ววันนี้ เราจะไปกับพี่หรือเปล่า”

“ครับ...”

.........................................................................................................

พี่ปอพาผมมาที่บ้านอีกครั้ง... ผมแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกันครับ ว่า ทำไมตอนนี้ ผมกลับรู้สึกเฉยๆ ไม่รู้สึกโกรธ พี่ปออีกแล้ว อารมณ์ที่เกิดขึ้นตอนเห็นหน้าพี่ปอครั้งแรกที่ร้าน เหือดหายไปหมด... ผมยิ้มแย้มแจ่มใส เริ่มทำตาเจ้าชู้ใส่อีกครั้ง เมื่อพี่ปอเอาเครื่องดื่มมาให้ที่ชุดเก้าอี้สนามริมสระ

“น่ารักจังครับ” ผมทำตาพราว... พี่ปอหน้าแดง ไม่รู้ว่า เพราะฤทธิ์เหล้าหรือ อาย

“ว่ายน้ำสิ... ดิน”... พี่ปอบอก...

“ผมไม่มีชุด”

“ก็ไม่ต้องใส่ก็ได้...”

“ได้เหรอครับ” ผมหันไปถาม

“ฮื่อ... ไม่มีใครเห็นหรอก”

อารมณ์ไหนก็ไม่รู้ ที่ทำให้ผมถอดเสื้อกางเกงออก พร้อมกับกางเกงใน พาดไว้กับพนักเก้าอี้... เดินตัวเปล่าไปที่ช่องอาบน้ำริมสระ เปิดฝักบัวทำความสะอาดตัว... (ผมเคยไปว่ายที่สระมหาวิทยาลัยบ่อยๆ... แต่ใส่ชุดว่ายน้ำนะครับ อุ อุ)

พอสะอาดดีแล้ว ผมก็เดินไปที่ สปริงบอร์ด... พุ่งหลาวลงไป ในสระ... ว่ายไปมา สองรอบ ก็ว่ายมาเกาะขอบสระ ใกล้ๆ กับเก้าอี้ที่พี่ปอนั่งอยู่

“ไม่ลงมาว่ายกับผมเหรอครับ พี่” ผมถาม

พี่ปอส่ายหน้า ตาเยิ้มด้วยฤทธิ์ แอลกอฮอล์ “ม่ายละ... พี่ขอนั่งดูดีกว่า”

“นั่งดูเฉยๆ จะสนุกเหรอครับ พี่” ผมโหนตัวขึ้นมาบนขอบสระ เดินมาที่โต๊ะ ยกแก้วเครื่องดื่มของผมขึ้นดื่ม เหลือบมองพี่ปอ เห็นจ้องลูกชายฝังมุกของผมไม่วางตา

“ดูอะไรครับพี่”

“....” พี่ปอเงียบไม่ตอบ เพราะ ไอ้ลูกชายตัวดีของผม มันเริ่มชูคอผงาดขึ้นมา ชี้หน้าพี่ปอ ยังกับโกรธแค้นมากมาย

“ใหญ่จัง ดิน” พี่ปอพึมพำเสียงแหบ

ผมเดินเข้าไปใกล้ จนลูกชายของผมอยู่ใกล้ใบหน้าของพี่ปอแค่ฝ่ามือ...

ตอนนั้นผมเครื่องร้อนแล้ว อารมณ์หื่นมันมาจากไหนไม่รู้... แอ่นสะโพกเข้าไปอีกนิด จนส่วนหัวบานของลูกชายผมมันแตะกับริมฝีปากของพี่ปอ

“อมสิครับ พี่...” ผมบอกเบาๆ...

แล้วพี่ปอก็ไม่ทำให้ผมผิดหวัง ส่วนหัวบานๆ หายเข้าปากพี่ปอช้าๆ ผมวางมือลงบนหัวพี่เค้า ลูบไล้กึ่งรั้งดึงให้เข้ามาลึกอีก... จนท่อน ‘ควย’ ของผมหายเข้าไปในปากพี่ปอเกินครึ่ง

“ซี๊ด...ด ด ด พี่ครับ... ผมเสียว” อดสูดปากไม่ได้ เมื่อพี่ปอใช้สองมือจับกดที่โคน จนลำท่อนของผม “ถอก” ออกมาสุดๆ แล้วดูดที่หัวบานแรงๆ

... กระบวนการทำรักด้วยปาก... ผมบอกได้เลยว่า เกย์กินขาด ผู้หญิง... แม้ผมจะผ่านผู้หญิงมาไม่น้อย... หลายๆ คนก็ดูดของผมไม่ปล่อยเหมือนกัน... แต่น้อยมาก ที่จะสร้างความเสียวกระสันให้ผมได้มากเท่ากับเกย์...

ผมยืนแอ่นสะโพกให้พี่ปอดูด “กระดอ” ของผมอยู่พักใหญ่ จึงค่อยประคองพี่เค้าขึ้นมายืนประกบ ริมฝีปากร้อนๆ ของผมทาบไปบนริมฝีปากแดงๆ ของพี่ปออย่างกระหาย... ไม่นานนัก... พี่ปอก็ยืนตัวเปล่าเปลือยกอดผมแน่นขณะที่ผมไซ้ไปมาที่ซอกคอขาวๆ

“ดินครับ... อูย... เก่งจัง” พี่ปอกระซิบเสียงหอบ

“ยังครับ... เดี๋ยวพี่ปอจะสนุกกว่านี้อีก...” ผมกระซิบตอบ

โอบประคองพี่เค้าไปที่เก้าอี้ไม้ตัวยาวถัดไป... แล้วพี่ปอก็ลงไปนอนหงาย หายใจหอบ...โดยมีตัวของผมทาบทับลงไป...

........................................................................................................