ถ้าป้าไม่ทำงานต่อแล้ว บอกตรงๆ แสนเดียวไม่รอดนะคะ อีก 15 ปี ป้าต้องถามตัวเองแล้วว่า จะไปไหนไหมที่ต้องใช้เงินเยอะ(ทริปเที่ยว) ถ้าจะอยู่ไทยจนตายไม่ไปไหนเลย ก็เอาแค่ค่ากินไปวันๆ ให้พอค่ะ ไม่มีประกันสังคมก็ต้องคิดหนักเพราะป้าว่างงาน

อย่างที่ 2 แนะนำว่า อย่าปล่อยให้ตัวเองว่างนะครับ ถ้าว่างงานไปนานๆ ชีวิตจะเริ่มหมดไฟ และรู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณค่านะครับ แล้วจะทำให้สุขภาพกายไม่ดี สุขภาพจิตก็แย่นะครับ

อย่างที่ 3 อยาก ให้ลองหางานทำไปเรื่อยๆ นะครับ ถ้าไม่เลือกงานมาก น่าจะได้งานทำนะครับ ไม่ว่าจะได้งานอะไรก็ขอให้ทำงานไปก่อนนะครับ มันจะช่วยให้เรามีเป้าหมายในชีวิต เห็นคุณค่าในตัวเองนะครับ / อายุมากแล้ว (45 ปี) ถ้าไม่มีทักษะ เฉพาะทาง หรือ อาชีพที่ขาดแคลน หรือ เป็นผู้เชี่ยวชาญในงานที่เคยทำแล้ว น่าจะหางานที่เงินเดือนเยอะๆลำบากนะครับ

หมายเหตุ เงิน 1 แสน น่าจะไม่เยอะสำหรับการใช้ชีวิตในช่วงเวลานี้นะครับ น่าจะพออยู่ได้ ประมาณ 7-8 เดือน หลังจากนั้น ถ้าไม่ทำอะไรเลย ยังว่างงานอยู่ หรือ ไม่หางานทำ น่าจะอยู่อย่างลำบากมากๆ นะครับ

ให้กำลังใจ นะครับ กอดๆ

เม้นนี้ดีสุด ที่เหลือมีแต่กะหรี่ไม่ได้ตังค์ มาเม้น

💡สำคัญสุด > ยังแพลนจะทำงานต่อไหมหรือกำลังหางานใหม่ ? มีภาวะซึมเศร้า/หมดไฟ ไหม จะบอกภาพได้ชัดกว่านี้ค่ะ ป้าต้องเล่าให้ละเอียดกว่านี้ค่ะ ถึงจะพอไกด์ทางได้ค่ะ ประเด็นหลักคือ จะทำงานต่อไหมแค่นี้ก่อนเลย

ที่บอกว่าตั้งใจจะอยู่ไม่เกิน 15 ปี ขอถามตรงๆ นะคะ จะทำการุณยฆาตหรอคะ ? ถ้าวันนั้นมาถึง แล้วยังปกติอยู่แต่แค่แก่ลงกว่าเดิมเยอะเฉยๆ จะทำไงต่อคะ ?

ไม่จบห่าอะไรเลย งานการก็ไม่มีทำ แต่หากินกับพระ กับรายการทีวี จนมีทรัพย์สินเป็นร้อยๆล้าน

ถ้ามีข่าวฆ่าตัวตายก็ขออโหสิกรรมด้วยนะคะ

.

ลองหาทางค้าขายดู

แบ่งเงินออกมาสัก 5 หมื่น

มาลงทุนค้าขาย

อาจจะเหนื่อยช่วงแรก ๆ อดทนไปก่อน

พอลูกค้าติดเราก็สบายแล้ว

ระหว่างทางก็ศึกษาเรื่องการลงทุน

ที่เป็น Passive Income จะได้มีเงินใหล

เข้ามาหาเราอยู่ตลอดเวลา

จะได้ไม่ต้องเหนื่อยกับการหาเงิน

.

.

.

.

.

ป้ายังแอคทีพนะ แล้วคิดดูคนที่หมดไฟระดับรุนแรง ไม่เอาอะไรเลย แบบขอเก็บตัวคนเดียว ไม่ทำงาน ไม่เจอใคร กินนอนอย่างเดียวจะขนาดนั้น คนเหล่านั้นคงไม่มีกระจิตกระใจจะทำอะไรเลยนะคะ

ก็เป็นกำลังใจให้ป้าจขกทนะคะ

วันๆเอาแต่คอยเหยียบย่ำคนอื่น ทั้งๆที่ตัวมันก็นอนรอคอยความตายในอายุใกล้ลงโลง

ป้า จขกท ผู้เคราะห์ร้าย ได้งานใหม่รึยังคะ

กูเป็นไรเดอร์อยู่คะ ร้านค้าบ่นกันระงมคะ

ถ้าเธอหางานทำไม่ได้ ลองมาเป็นไรเดอร์ดูก่อนก็ได้คะ อย่างน้อย วันละ 300++ น่าจะพอถูๆไถ่ๆ ไปก่อน ถ้าบ้านไม่ต้องเช่าเขานะคะ

รับผิดชอบแค่ค่ากิน ค่าขอใช้ น่าจะพอไปได้

รอเศรษฐกิจดี คอยคิดเรื่องลงทุนค้าขายคะ ตอนนี้เก็บเงินไว้ก่อนคะ

หรือจะแ่บ่งส่วนหนึ่งไปลงุทนในหุ้นก็ได้คะ

อย่าง AOT หรือหุ้น ธนาคารก็ได้คะ ขี้หมู ขี้หมา ก็ได้ปันผล ปีะล 3-5 % แล้วคะ แสนหนึ่งก็ได้ 5000 แล้วคะ ระหว่างนี้ก็หาอาชีพอื่นทำไปก่อน จะรายวัน หรือ งานอิศระ ก็ได้คะ

พอมีเก็บสัก 200,000-300,000 ค่อยคิดอีกที สมัยก่อนกุโคตรจน หนี้เยอะมาก กุทยอยลดไป
ตอนนี้พอสบาย หันกลับมามอง ตอนเคยรวย ตอนเคยลำบาก กุไม่ฟุ่มเฟือยเลยและไม่เสียดาย
เพราะใช้ชีวิตคนรวย และคนจนสลับกันมาแล้วอย่างละ 15 ปี ตอนนี้เริ่มกลาง ๆ ต่อให้รวยกุก็ไม่
ซื้อคอนโด 4-5 ล้านแล้ว ซื้อล้านกว่า ๆ ไม่ผ่อนดีกว่า รถก็คันเล็ก ๆ ให้มีเก็บเดือนละ20,000ดีกว่า

แล้วไม่คิดบ้างหรอ ถ้าถึง 60 แล้วดันไม่เป็นโรคอะไรร้ายแรง ไม่ตายขึ้นมาจริงๆ คุณจะทำยังไง การุณยฆาตอะไรก็ไม่มี จะฆตต หรอ

ตอนชั่ววูบไม่มีสติ เครียดซึมเศร้าปัญหาชีวิตรุมเร้า เคว้งคว้าง คนมันก็คิดแบบนี้แหละ พอเอาเข้าจริง ถึงเวลาจริง เชื่อเถอะ ก็ กิน นอน ใช้ชีวิตต่อ อีดอก

จริงที่สุด เพราะชั้นก็เคยผ่านจุดที่หล่อนว่ามา
ตอนตกงานเกินสามปี เงินกำลังจะหมด เริ่มฟุ้งซ่าน
คิดเพ้อไปถึงขั้นจะฆ่าตัวตาย เพราะไม่อยากเริ่มต้นอะไรใหม่อีกแล้ว
พอถึงเวลาจริงเกิดกลัวขึ้นมา ดิ้นรนจนหางานได้
แล้วก็กลับเข้าวงจรเดิมต่อ ตื่น ไปทำงาน กลับมาเล่นเน็ต นอน วนไป
เบื่อตัวเองที่ขี้ขลาด หล่อนช่วยปลุกใจให้ชั้นลาโลกจริงจังซะทีสิ
จะขอบคุณมากเลย

https://youtube.com/shorts/4LIJEK13dq0?si=52Pin71eCtUXvDrY