พ่อเป็นจีนค่ะ แม่เป็นคนพื้นเมืองในเชียงใหม่

ป.ล. มีเรื่องตลก คือพอคุณยายเสียชิมิ
นางอยู่นานสุดในละแวกนั้นละ รุ่นเดียวกัน
เสียไปหมด งานศพก็มีคนมาร่วมเยอะ
แล้วก็เล่าเรื่องชี เรื่องที่แบบเนาะคนรู้จัก
คนอยู่มานาน บางทีก็มีคนมายืมเงิน
ยายก็จะบอก ยายบะมีตัง ยายมีก้าซาวบาท
แล้วเปิดกระเป๋าโชว์มีแค่นั้น

วันนึงความแตก น้องข้างบ้านไปช่วยยายไปธนาคาร
สรุปคือยายมีเงินค่ะ ไม่เคยใช้ แต่พอไปธนาคาร
ขอแลกเงินหลักพันเป็นแบงค์ยี่สิบทั้งหมดแล้วยัดกระซุก
จุ๊กจิ๊กเอาตามซอกหลืบกระเป๋านาง ชีจำได้

น้องข้างบ้านประทับใจมาก นางเริ่มใช้วิธีเดียวกัน
กับผัวที่ตกเย็นชอบขอเงินเมียไปกินเหล้า แต่อีนี่
หนักกว่า มีแค่ห้าบาท ธัมโม…

โง่เองหนึ่ง… ไปรำคาญคนอื่นตลอด อย่าหาทำนะคะ ถ้ารับมือไม่ไหว แต่มั่นหน้าตัดสินใจเองตอนแรก ควรจะขอโทษคนอื่นที่สร้างความเดือดร้อนไหม?

ฟังแล้วก็ดูหน้าคุณยาย ไม่น่านะ เรื่องเพ้อมโนแหละ
ยิ่งคนที่จะมาเอาทำเป็นเมียเป็นถึงนักแสดงเก่า
ไม่น่าเป็นไปได้หรอก ชื่อดังขนาดนั้น (ตอนนั้น)

นักแสดงคนนั้นคือ ส. อาสนจินดา ซึ่งรุ่นดิฌึ้น
ก็เห็นในหนังในทีวี เป็นไปไม่ได้หรอก เรื่องกุ
เรื่องเพ้อเจ้อ ตลก แต่พอคุณยายเสียค่ะ
เลือกรูปนางมางานศพ นางสวยม๊ากกกกกก
ไม่เคยคิดว่ายายจะสวยขนานนั้น คือภาพจำ
ดิชั้นตั้งแต่เด็กคือคนผมหยิกทรงคนแก่ แบบ
ย้อมบิเง็นใส่เสื้อคอกระเช้าประมาณนั้น
ไม่เคยคิดว่าแกเคยสวยเคยเป็นวัยรุ่นเลย
(แต่ก็นะยุคสงครามโลก ลูกสี่ นางคงสู้ชีวิต
ลูกชาวบ้านจบปอสี่ก็ดิ้นรนไป)
แถมลองกูเกิ้ลดู สรุป อ้าว ส. อาสนจินดา
เคยมาอยู่เชียงใหม่จริงว่ะ เฮ้ยยย อาจจะเป็นได้

แล้วก็มาสู่การวิวาห์กับคุณตาที่ดิฉันไม่เคยเจอ
เสียก่อนดิฉันเกิด สายอินเดียที่ขี่ช้างมา
ซึ่งฮีเป็นลูกคุณหนูจากเท่าที่ทราบมา การแต่งงาน
ของลูกชาวบ้านกับลูกคุณหนู อาจจะเพราะ
ความมั่นคงในชีวิตรึเปล่านะ? เพราะนางสวยอยู่นะ
แต่คุณตาคือหน้าอินเดียดำทมิฬเลย (จากรูป ไม่เคยเจอ)
อันนี้ก็แล้วแต่บุญกรรมวาสนาละกัน

โง่เองหนึ่ง… ไปรำคาญคนอื่นตลอด อย่าหาทำนะคะ ถ้ารับมือไม่ไหว แต่มั่นหน้าตัดสินใจเองตอนแรก ควรจะขอโทษคนอื่นที่สร้างความเดือดร้อนไหม?

จะสุขอย่างไร ในเมื่อใจต้องไหวต้องหวั่น