ถ้าป้าจะแค่ไปเที่ยว ต้องดูว่ากี่วันนะคะ มีเพียบอ่ะ บอกไม่ถูก
นี่แค่ไปงานไฟอุทยานที่ราชบุรีขับรถจากกทม 3 ชั่วโมงกว่า ๆ ขากลับกลางคืนคือน่ากลัวมากกกกก ◌ิคือ มืดเงียบตลอดทาง ขับรถต้องมีสมาธิมากก

ภาคเหนือ ฉันไปเที่ยวมาครบจะทุกจังหวัดแล้ว จริงๆมันก็เงียบสงบทุกจังหวัด อาจจะมีวุ่นวายบ้างในตัวเมืองใหญ่ๆ อย่างเมืองเชียงใหม่ แต่พอออกมาต่างอำเภอของเชียงใหม่ มันก็เงียบสงบน่าอยู่แล้วค่ะ แต่ถ้าหล่อน อยากจะเอาแบบสงบทั้งจังหวัด ทั้งตัวเมืองและต่างอำเภอ สำหรับภาคเหนือ ฉันแนะนำ ลำปาง กับ แพร่ ล่ะกัน จริงๆ พะเยา กับ น่าน ก็เริ่ด เงียบดีเหมือนกัน

ภาคใต้ ถ้าฝั่งอันดามัน ต้องพังงาเท่านั้นค่ะ ฉันภูมิใจนำเสนอ ข้ามจากภูเก็ตมาพังงาใช้เวลา 20 นาที แต่เหมือนหลุดมาอยู่คนละโลก อีพังงาคือเงียบสงบมาก แล้วตัวเมืองพังงาสวยมาก โอบล้อมด้วยภูเขา หมอกหนา อากาศดีมาก ฝั่งอ่าวไทย ก็ต้องชุมพรค่ะ เงียบมาก

ภาคอีสานก็น่าจะมีจังหวัดเงียบๆหลายจังหวัดนะคะ แต่ฉันไม่เคยไป

จังหวัดอื่นๆ ที่แนะนำ ก็ ตาก กับ ปราจีนบุรี ค่ะ

ภาคตะวันออกเคยดีๆ ระยอง จันท์ สระแก้ว ปราจีน ตอนนี้อีจีนเทาทำเน่าหมดแล้ว ขยะพิษเต็มไปหมด

กาญจนบุรีจังหวัดเงียบๆสงบๆ ก็เริ่มมีอีจีนเทาทำเหมืองแร่เข้ามารุก

จังหวัดภาคอิสานริมโขงสงบเงียบแสนสบาย อย่างนครพนม สกลนคร ก็กำลังถูกอีกจีนเทาทำเหมืองแร่โปแต๊ดเข้ามาวุ่นวาย

ภาคเหนือไม่ต้องพูดถึง เละแทบทุกจังหวัด เพราะสารพิษในแม่น้ำกกและแม่น้ำอื่นๆเกิดจากการทำเหมืองแร่ของอีจีนเทาในเหมียนม่า

ภาคใต้ตั้งแต่พังงาลงมาก็กำลังถูกต่างชาติสารพัดชาติรุกล้ำ

กูก็กำลังจะหาจังหวัดที่อยู่เงียบๆสบายๆ ใช้ชีวิตยามแก่เฒ่า ตอนนี้เหลือไม่มากแล้ว ก่อนกูตายคงถูกพวกเหี้ยยึดประเทศหมด

เหนือ: ลำปาง
ใต้: ระนอง ชุมพร พัทลุง
กลาง: อุทัย สิห์บุรี อ่างทอง พิจิตร
ตะวันตก: กาญจนบุรี
ตะวันออก: ชลบุรี (ศรีราชา)

ฝันไว้ว่าอยากมีบ้านหลังเล็กๆริมชายฝั่งทะเลที่สงบเงียบ ตอนเย็นๆมานอนเล่นบนเก้าอี้พับรับลมดูพระอาทิตย์ตกน้ำ
ตอนนี้ฝึกเจริญกรรมฐานอยู่ค่ะ ถ้ามีบุญพอตอนแก่ชราขอไม่เจ็บไม่ป่วยหนัก ตอนตายอยากนอนหลับเจริญภาวนาไปจนสิ้นลมบนเก้าอี้พับริมทะเลนั่นแหล่ะค่ะ

โห อ่านแล้วดีนี่ เข้าใจป้าเลยจริงๆ ค่ะ
นี่ก็เคยคิดคล้ายๆ ป้า แต่อีกใจมันกลัวเรื่อง โรงพยาบาลจะไม่ได้มาตรฐานค่ะเวลาวันนึงเจ็บป่วยขึ้นมาจะลำบากลำบน
จังหวัดโซนนี้ ระบบรถสาธารณะไม่ได้ดี ต้องขับรถเป็นด้วยถึงจะพอรอด ไหนจะเรื่องจัดการมรดกพินัยกรรมทรัพย์สินหลังตายที่เราสร้างมา ซึ่งมันจะกลายเป็นของคนอื่นที่เราไม่รู้จักไปโดยปริยาย

ไปได้ทุกวันค่ะกะเทย มีคนเที่ยวทุกวัน ร้านอาหารก็เปิด
แต่อาจจะไม่คึกคักเท่าวันหยุดที่ตุ๊ดมากันเยอะจนได้ชื่อว่าเกาะเก้งพิสดาร