“นางสาว” ถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของเพศกำเนิดและความเป็นหญิงตามชีววิทยา จึงมีบางคนรู้สึกว่าคำนำหน้านี้ควรสงวนไว้เฉพาะผู้ที่เกิดมามีมดลูกหรือมีโครโมโซม XX เท่านั้น อย่างไรก็ตาม มุมมองเช่นนี้สะท้อนเพียงกรอบคิดแบบชีววิทยา (biological essentialism) ซึ่งไม่ครอบคลุมความเป็นจริงของเพศสภาพ (gender identity) และประสบการณ์ชีวิตของผู้หญิงข้ามเพศในสังคมปัจจุบันค่ะ

สำหรับผู้หญิงข้ามเพศ การใช้คำนำหน้า “นางสาว” ไม่ได้เป็นเรื่องของการอ้างสิทธิ์เหนือผู้หญิงที่เกิดตามเพศกำเนิด แต่เป็นเรื่องของ สิทธิขั้นพื้นฐานในการใช้ชีวิตอย่างเท่าเทียมและปลอดภัย การไม่มีคำนำหน้าที่สอดคล้องกับเพศสภาพทำให้เกิดอุปสรรคในชีวิตประจำวัน เช่น การทำธุรกรรม การสมัครงาน การเข้ารับบริการสาธารณะ หรือแม้แต่การเดินทางข้ามประเทศ ซึ่งล้วนเป็นสถานการณ์ที่อาจนำไปสู่การถูกตั้งคำถาม ถูกเลือกปฏิบัติ หรือถูกปฏิเสธบริการได้

ความไม่เท่าเทียมนี้เป็นผลจากโครงสร้างทางกฎหมายและสังคมที่ยังไม่รองรับอัตลักษณ์ทางเพศที่หลากหลาย ดังนั้น ความต้องการของผู้หญิงข้ามเพศที่จะใช้คำนำหน้า “นางสาว” จึงเป็นความพยายามเพื่อให้ชีวิตประจำวันดำเนินไปได้อย่างราบรื่น ไม่ใช่เพื่อท้าทายหรือช่วงชิงสถานะของใคร แต่เพื่อให้ได้รับการปฏิบัติในฐานะมนุษย์อย่างเท่าเทียมตามหลักสิทธิมนุษยชนสากล

ท้ายที่สุด แม้ผู้หญิงที่เกิดตามเพศกำเนิดอาจบางคนอาจไม่เข้าใจประสบการณ์ของผู้หญิงข้ามเพศอย่างลึกซึ้ง แต่การยอมรับว่าทุกคนมีสิทธิในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เท่าเทียมกัน คือพื้นฐานสำคัญของสังคมที่เคารพความหลากหลายและความเป็นธรรม