สวัสดีปีใหม่ไทยย้อนหลังค่ะกะเทย สงกรานต์คือฉ่ำมาก
ออกบ้านทุกวัน เปียกตั้งแต่บ่ายยันดึก ยมมากแต่รอดค่ะไม่ป่วย
ไม่มีเวลามาเม้าอะไรด้วยเลย อยู่นอกบ้านเปียกๆไม่ค่อยอยากจับมือถือ
ตามประเด็นอะไรไม่ค่อยทัน เม้าเรื่องใหม่ๆที่อยู่ในทู้ละกันค่ะ

ดราม่าตึกชมพูตึกฟ้า ที่ผ่านมาก็ไม่เคยเสือกกะความชอบใครนะ
ใครชอบเสพคริ้นจ์ เสพสาวผ่ากีอะไรก็เสพไป
เห็นด้วยกะกะเทยว่าหลังๆนี่ตึกฟ้าเริ่มหลุดจากการเป็นสนามอารมณ์
กลายเป็นตึกชมพูเป็นทอปปิคให้โดนด่าได้ทุกเดือน ดัชนีความปังมะ

สถานการณ์ตึกฟ้าตอนนี้เหมือนหลุดจากสนามอารมณ์ชาวเน็ต
แต่มาเป็นตัวโดนให้ติ่งตึกชมพูแทน เด็กตึกชมพูโดนสาปทีไร
ติ่งตึกต้องคว้าคอตึกฟ้าให้ไปรับตีนเป็นเพื่อนตลอด
อีกเรื่องคืออตฟตึกชมพูชอบกัดตึกฟ้าว่าแอ๊บกึง
ชอบอวยตึกชมพูว่าปล่อยให้ศิลปินได้เป็นตัวของตัวเอง
ไม่ใช่อะไร คือนี่ก็เห็นป๋อตั้งแต่ตอน LAZicon
ไม่ค่อยแน่ใจเลยว่าเวอร์ชันหลังเข้าตึกนี่คือเป็นตัวเองอ่ะ

เห็นด้วยกะกะเทยว่าตึกชมพูสาวผ่ากีกันครึ่งตึกขนาดนั้น
เพิ่งจะมีนอกจากพวกลูกสาวลูกเจี๊ยบที่เพิ่งเข้าไปใหม่ๆ
แต่พวกรุ่นตัวหลักทึ้งตึกไม่มีซักคนที่กะเทยบอกว่าเออ นี่เก้ง
ในขณะที่ตึกฟ้าคือ องอินทร์ เงือก อาม่า ตัวต่อ ฟลุ๊คอัลฟ่า
หรือแม้แต่เคบับคือ กะเทยไม่เคยต้องมาสงสัยใดใด

ไหนๆเทียบสองตึกละ นอกจากซีรีส์ขอแจมทอปปิคบอยกรุ๊ป
ตอนแรกนี่เชียร์บอยแบนด์ตึกชมพูสุด หลักๆเพราะป๋อกะอู่อู๋
แต่เห็นเพิร์ฟล่าสุดแล้วเริ่มไม่แน่ใจว่ายังจะควรสู้อยู่มั้ย
เป็นไอดอลมันยากกว่าดาราวายอ่ะ ต้องทุ่มเวลา ร่างกาย
ต้องทุ่มเทมากกว่า ฝึกก็หนัก ในขณะที่นสดมันค่อยๆไปได้
เล่นแข็งหน่อยถ้าเคมีได้สาววายก็ซื้อ ปังได้ไม่ยาก
ในขณะฝั่งร้องเต้นแทบจะเอาเลือดเอากระดูกแลกมา
สนามทีป๊อบมันไม่มีสาววายเป็นเบาะรองให้เหมือนซีรีส์
หนักสุดคือวงไอดอลสายวายด้วยกันวงอื่นมันดันไม่อ่อน
เท่ากับไม่มีการ์ดอะไรให้หงายเลย มีแต่คำว่าจมตีนอ่ะ
มันโอเคถ้าเด็กนั่งเหงาๆพับถุงมีเวลาให้พัฒนา
แต่ถ้าเวลาซ้อมวีคนึงเท่าอีเว้นท์สิบงาน มันจะคุ้มอ่อ