>
>พ่อหล่อกว่าลูกเยอะเลย
>เผลอๆ นางเลยรู้สึกมีปมด้อย ที่พ่อและพี่หน้าตาดีกว่าเยอะ
>เลยฟาด (ด่า) ทั้งพี่และพ่อ ให้จมพสุธา
>
>แต่เชื่อไหมว่า ต่อไปนางจะไม่มีใครรักจริง แม้แต่คนเดียว
>ต่อให้จัดการใครไปก็ตาม
>สุดท้ายนางจะเหมือนนังศรุตาในทรายสีเพลิง
>ที่จะไม่เหลือใครแม้แต่คนเดียว
>
>เพราะนางเผาไหม้ทุกคน
>บางทีต้องมาดูนะว่าทำไมเราถึงเป็นแบบนี้
>ต้องการความรักมากเกินไป จนเติมไม่เต็ม
>เรียกร้องไม่หยุด
>มันไม่ใช่แค่ว่าไม่มีใครเข้าข้าง
>แต่มันเป็นความรู้สึกที่ไม่พอ ไม่มีที่ยึดเหนี่ยวจิตใจที่ดี
>ไม่เอาศาสนาเป็นที่พึ่งทางใจ และโทษทุกอย่างและไม่เอาใคร
>ชีวิตแบบนี้อยู่ได้ไม่สุขหรอก
>
>ทุกข์มันเกิดเพราะใจเรา
>ไม่ใช่เพราะใครมาซ้ำเราเรื่อยๆ
>แต่เราต่างหากที่เอาทุกข์มาฟาดตัวเองเรื่อยๆ
>
>ชาวเน็ตที่บอกว่า เขาต้องเจออะไรมาเยอะ
>โทษนะ เจอมายังไงก็ตาม ก็ยังมีทรัพทย์สินมากมาย
>ได้ไปเรียนเมืองนอกจนจบจากอเมริกา
>
>แล้วเด็กตาดำๆ ที่ลำบากมากมาย คนที่ไม่มีแม้เงินจะกินข้าว
>คนอนาถา คนลำบากมากมาย เขาน่าเห็นใจกว่านางเยอะ
>ถ้าเอาความลำบากและความทุกข์มาเทียบ
>มีคนน่าเห็นใจกว่านางเยอะมาก

เห็นด้วยเลยค่ะ แล้วคงจะเหมือนศรุตาเวอร์ชั่นป้าชมพู่ที่แม้แต่ป้าทิศป้าคนใช้ที่รักยัยศรุตาหยั่งกับหลานในไส้ก็ยังเมินหน้า ไม่ใช่เวอร์ชั่นป้าหมิวที่ยังพอมีคนเหลือให้กอดบ้าง เดี๊ยนละอยากรู้จริงๆว่าตระกูลผู้ดีขนาดนี้ รวยขนาดนี้ จะทำยังไงกับแม่ศรุตาต่อ ต่อให้แฉหรือขึ้นศาลดั๊นว่ามันไม่จบลงที่ตรงนั้นหรอก