เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ จะทำบุญอะไรอย่างอื่นภายนอกเท่าไรก็ควรทำบุญกับพ่อแม่ตัวเองก่อน ร่างกายนี้ได้มาจากพ่อแม่นะ ได้มาทำบุญมีสุขอยู่ในโลกมนุษย์ ไม่ตกไปในอบายภูมิก็เพราะมีพ่อแม่เป็นแดนเกิด

แต่ไม่เห็นด้วยกับป้าลีน่า ที่เอาเรื่องนี้ไปใช้สั่งสอนคนที่โดนครอบครัวทำร้ายจิตใจ หรือคนที่รู้สึกว่าครอบครัวไม่ใช่ safe zone ไม่เห็นด่้วยที่ไปสั่งสอนเขาออกสื่อ เพราะป้าเองมีคุณงามความดีอะไรหรือคะ ที่จะไปสอนใครเขาได้ จนคนเขาจะต้องอยากเชื่อ

บุญส่วนบุญ บาปส่วนบาปนะคะแยกกัน อันนี้เป็นกฏ เราได้มาเกิดเป็นคนเพราะบุญพามาเกิด ให้ภูมิใจในส่วนนี้ แต่ถ้ามาเกิดเจอพ่อแม่ที่เข้ากับเราไม่ได้หรือบางคนพ่อแม่ไม่รัก หลายคนพ่อแม่ทิ้งตั้งแต่เกิด อันนั้นเป็นส่วนบาปที่ทำมาเข้าให้ผล

เกิดเป็นคนก็ต้องรับผลทั้งผลบุญผลบาป ถ้าจะเสวยสุขอย่างเดียวก็ต้องไปอยู่สวรรค์ ส่วนสัตว์ในนรกนั่นก็รับผลของบาปอย่างเดียวเลย เราก็ถือว่ามันเป็นบาปกรรมที่เราเคยทำมาก่อนมาให้ผล เลี่ยงได้ก็เลี่ยง อย่าปะทะคารมกับพ่อแม่ ดูแลท่านให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ ส่วนนี้จะเป็นผลบุญที่จะตามให้ผลมึงต่อไปภายหน้าอย่างมหาศาลเลย

กูพูดจากใจคนที่ครอบครัวไม่ใช่ safe zone ของกูเหมือนกัน พ่อกูไม่ได้รักกู รับกูที่เป็นตุ๊ดไม่ได้ แม่กูก็เหมือนกัน แถมยังพยายามบงการชีวิตกู ชี้นำจะให้เป็นนี่เป็นนั่นตามใจเขาต้องการ กูทำอะไรผิดไปหมดในสายตาเค้า เค้ารักน้องกู (ที่เป็นคนพิการ) ยิ่งกว่ากูอีก แม่เคยบอกกูว่า เงินเดือนทำงานมาเท่าไรเอามาให้แม่เก็บให้หมด แล้วแม่จะให้ใช้จ่ายเป็นรายวันรายวีคเอา

แต่กูทำไงได้ล่ะคะ เขาเป็นพ่อแม่กูนี่ กูก็บวชให้แล้ว กูก็ส่งเงินให้ใช้ทุกเดือน ป่วยก็ไปนอนเฝ้าที่โรบาล แต่คงไม่ได้ไปอยู่ด้วยตลอดทุกวัน กลับไปหาบ้างบางครั้งคราว เทศกาลบ้าง วันทั่วไปบ้าง กูก็ทำให้เขามากเท่าที่กูพอทำไหวอะ แต่แบบไปงานรวมญาติ ที่บรรดาตั่วกู๋ หยี่กิ๋ม ซาเจ็ก รับหลานตุ๊ดไม่ได้ กูก็ไม่ไปมานานแล้วค่ะ