เราย้ายไปอยู่ภาคใต้ หลังจากที่อยู่กรุงเทพมา 3 ปี แล้วรู้สึกเหนื่อยกับทุกวันที่ตื่นขึ้นมา เหนื่อยกับรถติด เหนื่อยกับมลภาวะหลายๆอย่าง เหนื่อยกับสังคม เหนื่อยกับการแข่งขันหลายๆอย่างเราเลือกที่จะย้ายมาอยู่เขาหลัก จังหวัดพังงา มานับ1ใหม่ทั้งหมด จังหวัดใหม่ บ้านใหม่ ตลาดแห่งใหม่ ทุกอย่างใหม่หมดสำหรับที่นี่ เหมือนเกิดใหม่อีกครั้ง
ปัจจุบันเราย้ายมาเกือบ 3 เดือนแล้ว ใกล้ทะเล อยากไปทะเลตอนไหนก็ขับมอไซค์ไป 5 นาที และมีความสุขมากๆ
มีความสุขจนนั่งตั้งคำถามกับตัวเองว่า กูไปทำบ้าอะไรที่กรุงเทพเกือบ 3 ปี
ชีวิตที่นี่ไม่ต้องแข่งกับใคร ไม่ต้องพยายามอะไรเพื่อใครนอกจากตัวเอง เหมือนได้สละทิ้งอะไรหลายๆอย่างที่เราเคยคิดว่ามันสำคัญ แต่จริงๆแล้วมันไม่เลย อะไรที่คิดว่าต้องมี ต้องซื้อ พอมาอยู่ตรงนี้ ทุกอย่างมันกลายเป็นเรื่องไร้สาระ แบรนด์เนม รถแพงๆ เครื่องประดับ ทั้งหมดนี่กลายเป็นของไร้สาระไปโดยอัตโนมัติ
เราได้มีเวลาโฟกัสที่ตัวเองจริงๆ ว่าเรามีความสุขกับอะไร ชอบอะไร ปลูกผัก ทำอาหารกินเอง เดินตลาดแบบตลาดบ้านๆ มีเงิน100บาทก็ถือของกลับมาเต็มมือ
มันไม่ต้องแข่งกับใคร ไม่ต้องอวดใครหรือฟังใครอวดว่าประสบความสำเร็จแค่ไหน รวยเท่าไหร่ กินอาหารแพงๆที่ไหนมา หรือไปคาเฟ่อะไร เหมือนเรากลับมาอยู่เพื่อตัวเอง และความสงบที่ไม่ต้องพยายามหา
ชีวิตพอมันเริ่ม settle หลายๆอย่างในวันที่เรารู้สึกว่าเราค่อนข้างแก่ และมีทุกอย่างแล้ว ผ่านการพยายามปรับตัวใช้ชีวิตตั้งแต่ไปเที่ยวกลางคืน จนไม่ออกไปไหนเลย จากที่เคยซื้อแบรนด์เนมเพื่อไปออกสังคม จนกลายเป็นคนใช้แค่กระเป๋าผ้า จากที่ต้องเดินห้างทุกวัน กลายเป็นคนชอบเดินตลาด
เราได้ลองชีวิตหลากหลายแบบจนเรารู้ว่าวันนี้เราต้องการอะไร และมีชีวิตไปเพื่อใคร ไม่ทำอะไรเพื่อความพึงพอใจที่คนอื่นมองมา เพราะมันไร้สาระไปแล้วสำหรับเรา เรามีความสุขง่ายขึ้น จากที่เมื่อก่อนต้องพยายามให้คนอื่นชมก่อนเราถึงจะมีความสุข
ทุกวันนี้เราแทบจะมีความสุขได้โดยที่ไม่ต้องมีใครมา approved
Culture ที่นี่ไม่มีอะไรซับซ้อน ไม่มีใครอยากยุ่งกับเรา และเราก็ไม่ได้อยากยุ่งกับใคร ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างใช้ชีวิต ไม่ยุ่งวุ่นวาย ไม่จอแจ เหมือนแต่ละคนมีสังคมที่ตัวเองชอบ และวิถีชีวิตที่ตัวเองเลือก เรารู้สึกว่าเหมือนคนที่นี่เขาเลือกแล้วว่าเขาจะมาอยู่แบบสงบ เป็นสิ่งที่มองตาก็รู้ใจกันเลยว่าทำไมถึงเลือกที่จะมาอยู่ที่นี่ มันเลยไม่มีใครอยากยุ่งกับใคร ทุกคนมีชีวิตเป็นของตัวเอง บางคนมาอยู่ที่นี่ก็เล่นแต่เซิร์ฟบอร์ดทั้งวัน เหมือนทุกคนสนใจแค่เรื่องของตัวเอง ไม่ได้สนใจว่าใครจะเป็นยังไง เราอยู่ที่นี่มาเกือบ 3 เดือนแทบจะไม่รู้จักใครเลย แต่ไม่ได้รู้สึกว่ามันไม่ปลอดภัยนะ มันไม่ใช่เพราะว่าเราไม่ได้อยากทำความรู้จักกับใคร แต่มันเป็นเพราะว่าแต่ละคนเขาได้ขีดเส้นแบ่งจำกัดพื้นที่ของตัวเองชัดเจน ซึ่งมันก็ดีเหมือนกันนะ ต่างคนต่างใช้ชีวิตในรูปแบบที่ตัวเองชอบ
ชาวต่างชาติที่นี่ไม่เหมือนชาวต่างชาติที่อื่น ส่วนใหญ่จะเป็นเป็นชาวต่างชาติที่เขาเลือกมาเกษียณที่นี่ มาอยู่อย่างสงบ เลี้ยงหมา พาหมาเดิน ไปสปา ไปร้านนวด ไปนอนอาบแดด ที่นี่แทบจะไม่มีชาวต่างชาติที่เป็นวัยรุ่นเลย ส่วนใหญ่จะเป็นชาวต่างชาติฝั่งยุโรป เยอรมัน อังกฤษ ฝรั่งเศส นอร์เวย์ สวิตเซอร์แลนด์ ชาวต่างชาติฝั่งเอเชียถือว่าน้อยมากๆแทบจะไม่เจอเลยจริงๆ (นอกจากแรงงานชาวพม่า)
ฉันรักที่นี่จัง 
