เจ้าตัวระบุว่า เมื่อมาถึงขอนแก่น สิ่งที่เห็นคือร้านค้าและผู้คนยังออกมาจับจ่ายใช้สอยกันอย่างต่อเนื่อง หลายพื้นที่มีร้านเปิดขายตั้งแต่กลางวันไปจนถึงช่วงค่ำ บรรยากาศโดยรวมดูมีชีวิตชีวา ขณะที่เมื่อเปรียบเทียบกับภาพที่พบในโคราชช่วงนี้ กลับรู้สึกถึงความเงียบเหงาและซบเซาของกิจกรรมทางเศรษฐกิจ

“มาขอนแก่นปุ๊บ แบบ…ทำไมโคราชมันไม่น่าอยู่เลยอะ เศรษฐกิจเอย อะไรเอย บ้านเมืองเขาคึกคักสุด คนขายของทั้งวันทั้งคืน”

เจ้าตัวยังย้อนนึกถึงภาพของนครราชสีมาในอดีต ซึ่งเคยถูกมองว่าเป็นเมืองใหญ่ที่มีผู้คนพลุกพล่าน เป็นศูนย์กลางการค้าและการเดินทางของภาคอีสาน จนมีภาพจำว่าเป็น “เมืองที่ไม่เคยหลับ”

แต่วันนี้กลับตั้งคำถามว่า เหตุใดบรรยากาศดังกล่าวจึงเปลี่ยนไป

“จากเมืองที่ไม่เคยหลับ กลับมาเป็นแบบนี้ได้ยังไง เป็นคนโคราชนะ แต่แบบ…ทำไมบ้านเรามันแย่ขนาดนี้”

เสียงสะท้อนดังกล่าวไม่ได้เป็นเพียงการเปรียบเทียบระหว่างสองจังหวัดเท่านั้น แต่ยังสะท้อนความรู้สึกของคนในพื้นที่ที่อยากเห็นบ้านเกิดกลับมาคึกคักอีกครั้ง ทั้งด้านเศรษฐกิจ การค้าขาย การท่องเที่ยว และคุณภาพชีวิต

ขณะเดียวกัน เจ้าตัวยอมรับตรง ๆ ว่าอดอิจฉาคนขอนแก่นไม่ได้ เพราะมองว่าหลายอย่างในเมืองดูลงตัวและน่าอยู่มากขึ้น

“อิจฉาคนขอนแก่นเลย น่าอยู่มาก ๆ อะไรก็ดีไปหมด”

คำพูดดังกล่าวจึงกลายเป็นอีกหนึ่งเสียงสะท้อนที่ชวนให้คนโคราชหันกลับมามองเมืองตัวเองว่า วันนี้นครราชสีมากำลังเผชิญกับอะไร และอะไรคือสิ่งที่ต้องเปลี่ยน เพื่อให้เมืองที่เคยคึกคักกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

สุดท้ายแล้ว คนโคราชอยากเห็นโคราชกลับมาคึกคักเหมือนที่เคยเป็น เพราะนี่คือบ้านของเรา และทุกคนก็อยากเห็นบ้านตัวเองดีขึ้นกว่าเดิม

ต่างจากโคราชที่ความเป็นเมือง มันกระจายเป็นหย่อมๆ